Veit í raun ekki hvernig mér líður. Í fjögur og hálft ár hefur maður stefnt að eitthverju og stór hluti hvers dags farið í að vinna að því markmiði. 3 annir í frumgreinadeild tækni(há)skóla Íslands (sem því miður er látin), og svo 6 annir í rafmagnstæknifræði við Ingeniørhøjskolen Odense Teknikum (látin, heitir nú Det Tekniske Fakultet Ved Syddansk Universitet), nú er sá tími liðinn.
Fjögur og hálft ár er kannski ekki svo langur tími (er samt 6% af ævi minni ef ég verð 80 ára), en þessi ár gleymast víst seint. Þetta hefur verið góður, erfiður, gefandi og þroskandi tími. Það er sami maður sem gengur útúr skólanum og sem gekk inní hann, bara með aðrar skoðanir á lífinu, önnur markmið og breiðari sjóndeildarhring.
Að fá að kynnast nýju samfélagi, kynnast nýju fólki hvaðan af úr heiminum er ekki eitthvað sem maður fær tækifæri til á hverjum degi. Þannig tækifæri á maður að þakka fyrir. Einnig á maður ekki að taka það fyrir víst að geta lært og menntað sig, því miður hafa ekki allir þann möguleika. Aðrir sem hafa hann nýta sér hann ekki, þó þeir vel gætu. Það geta allir lært, spurning um áhuga, viljastyrk og hugafar. Heldur aldrei of seint, hef verið í bekk með einum sem hélt uppá 50 ára afmælið sitt á skólabekk.
Með hverjum degi fæðast nýjir möguleikar…
Skráð af Friðþjófi Helga -
Skoðannir
Er lífið ekki bara eitt stórt verkefni? Skemmtileg pæling … sjáumst í sumar.
— Þórunn Día Jun 30, 23:43 #bara láta vita að við erum á lífi komin á klakan og erum á fullu að taka uppúr kössum, en það er alltaf heitt á könnunni ef ég er heima ;) endilega kíkið
kveðja Tæknifræðings Frúin
— frúinn á heimilinu Jul 17, 19:51 #